Απίστευτες βρετανικές ωμότητες στην Κύπρο

Αποκαλύψεις για θανάτους Κυπρίων σε έγγραφα του Φόρειν Οφις

27 Ιουλίου 2012 08:15

Έγγραφα που έκρυβε για 50 χρόνια το Φόρειν Οφις αποκαλύπτουν απίστευτες ωμότητες των Βρετανών αποικιοκρατών σε βάρος Κύπρίων. Καταγράφονται μάλιστα και ονόματα και λεπτομέρειες για θανάτους από τις κακοποιήσεις, όπως η περίπτωση της 12χρονης μαθήτριας Ιωάννας Ζαχαριάδη, του 37χρονου Παναγιώτη Χριστοφόρου και του 17χρονου Λούκα Ανδρέα...

Η εφημερίδα Τάιμς σε σημερινό ρεπορτάζ της για τα αποδεσμευθέντα έγγραφα του Φόρειν Οφις για την Κύπρο, γράφει ότι λίγες μέρες μετά τη παραδοχή της βρετανικής κυβέρνησης πως οι αποικιακές αρχές στη Κένυα το 1950 χρησιμοποιούσαν
βασανιστικές μεθόδους στη διάρκεια της εξέγερσης των Μάου Μάου νέα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι οι Βρετανοί διέπραξαν ωμότητες και στη Κύπρο.


Τα έγγραφα, προσθέτει η εφημερίδα, κρυμμένα για 50 χρόνια περιέχουν ισχυρισμούς για βασανιστήρια από μέλη των δυνάμεων ασφαλείας και στοιχεία ότι στρατιώτες σκότωσαν άτομα που τελούσαν υπο κράτηση και στη συνέχεια συνεργάστηκαν για να αποφύγουν τη πρόσαψη κατηγοριών εναντίον τους.


Τα έγγραφα δείχνουν ακόμη ότι οι στρατιώτες που καταδίωκαν τα μέλη της ΕΟΚΑ προέβαιναν σε αντίποινα εναντίον πολιτών. Μετά το φόνο της συζύγου ενός Βρετανού λοχία, 300 πολίτες ξυλοκοπήθηκαν ενώ τρείς άλλοι έχασαν τη ζωή τους στις 3 Οκτωβρίου 1958 στην Αμμόχωστο.


Η 12χρονη μαθήτρια Ιωάννα Ζαχαριάδη πέθανε από σοκ αλλά ο Αγγλος ιατροδικαστής απεφάνθη ότι δεν υπήρχε επαρκής μαρτυρία για το τι προκάλεσε το φόβο.


Ο Παναγιώτης Χριστοφόρου, 37 χρόνων, βρέθηκε νεκρός σε στρατιωτικό φορτηγό χωρίς εμφανή τραύματα. Ο Λούκας Ανδρέα Λούκα 17 χρόνων πέθανε ύστερα από ισχυρό κτύπημα που δέχθηκε με αιχμηρό όργανο από μέλος της στρατιωτικής αστυνομίας.


Ωστόσο ο τότε κυβερνήτης Φουτ πληροφόρησε τους ανωτέρους του στο Λονδίνο ότι κανένας δεν έπρεπε να κατηγορηθεί ελλείψει μαρτυρίας σύμφωνα με τον ιατροδικαστή. Αλλοι δύο άνδρες πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν στην Αχερίτου παρά το γεγονός ότι ένας απ` αυτούς ο Γεώργιος Τουμάζου ήταν τυφλός.


Αλλοι ισχυρισμοί καταλήγει η εφημερίδα περιλαμβάνουν το ξυλοδαρμό μιας εγκύου που απέβαλε, το ξυλοδαρμό στα πέλματα ενός ανδρός και τον εξαναγκασμό άλλου να ανοίξει το δικό του τάφο. Ενας άνδρας, ο Κωνσταντίνος Ιωάννου από τη Λευκωσία ισχυρίστηκε επίσης ότι υπό την απειλή όπλου, στρατιώτες του ζήτησαν να παραδεχθεί πως διέπραξε φόνο διαφορετικά θα πυροβολείτο.

Νέα στοιχεία για τους θανάτους 300 βρεφών Βρετανών στην Κύπρο

Την περίοδο 1958-1965

Εκτός Κύπρου πέθαναν τα 300 βρέφη, αλλά για άγνωστους λόγους μεταφέρθηκαν και τάφηκαν στο νησί.

Λευκωσία: Εκτός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκτός των βρετανικών Βάσεων του νησιού συνέβησαν οι θάνατοι των 300 βρεφών που βρίσκονται θαμμένα σε βρετανικά κοιμητήρια στη Δεκέλεια και στην Επισκοπή.

Την υπόθεση είχε αποκαλύψει στις 27 Οκτωβρίου 2010 ο «Φ» συγκλονίζοντας τόσο το παγκύπριο όσο και τη βρετανική κοινή γνώμη.

Σήμερα ο «Φ» είναι σε θέση να αποκαλύψει, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του, ότι έρευνα που διενεργήθηκε από τη διοίκηση των Βάσεων στην Κύπρο έδειξε πως οι θάνατοι των βρεφών έγιναν στο εξωτερικό και για άγνωστους λόγους μεταφέρθηκαν και τάφηκαν στο νησί.

Η ίδια έρευνα κατέδειξε ότι σε κανένα αρχείο της εποχής 1957 και εντεύθεν, δεν αναφέρονται τέτοια περιστατικά.

Πάντως, φαίνεται πως ούτε και η βρετανική κοινή γνώμη πρόκειται να μάθει, τουλάχιστον τα επόμενα χρόνια, τι ακριβώς κρύβεται πίσω από την πρωτοφανή υπόθεση, κι αυτό, γιατί η εξήγηση βρίσκεται μάλλον σε έγγραφα του βρετανικού στρατού, που χειρίστηκε το ζήτημα χωρίς εμπλοκή της Πολιτικής Διοίκησης των Βάσεων στην Κύπρο και προφανώς, χωρίς την εμπλοκή κάποιας άλλης υπηρεσίας του βρετανικού κράτους.

Ιστορικές βλακείες

Η βλακεία δεν είναι ούτε κάτι καινούριο, ούτε προνόμιο των χαζών. Όλοι έχουμε στιγμές βλακείας, μικρές ή μεγάλες. Παρακάτω είναι δύο περιστατικά απο την ιστορία:
Ο Μέγας Ναπολέων, το 1812 αποφάσισε να κάνει την εκστρατεία της Ρωσίας. Οι σύμβουλοί του λοιπόν, του είπαν οτι το κλίμα στη Ρωσία είναι πολύ βαρύ, και θα πρέπει να το λάβουν υπ’όψη. Χωρίς να το πολυσκεφτεί, ο Μέγας Ναπολέων απαντάει “Το κλίμα στην Ευρώπη είναι παντού το ίδιο”. Και έτσι στέλνει 600.000 ανθρώπους στη Ρωσία, απο τους οποίους γύρισαν μόλις 4.000. Και όλα αυτά για μια βλακεία. Θάφτηκαν κάτω απο τους πάγους εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, για μια βλακώδη φράση.
Ο Μέγας Αλέξανδρος, ένας απο τους ευφυέστερους στρατηλάτες της ιστορίας. Ξαφνικά, μια μέρα του ήρθε να δηλώσει στους συμπολεμιστές του οτι δεν είναι γιός του Φίλιππου του Β’, αλλά είναι γιός του αιγύπτιου θεού Άμμωνα. Όλοι γέλασαν, και του είπαν τι είναι αυτές οι βλακείες. Ο Μέγας Αλέξανδρος όμως, είπε οτι όποιος το αμφισβητήσει, πεθαίνει. Και ποιός πέθανε; Ο πιο πιστός του στρατηγός, ο Κλήτος, που τόλμησε να του πει “αυτά είναι βλακείες”, τον κάρφωσε με τη σάρισσα στο στήθος και τον σκότωσε, όπως και τον προσωπικό του ιστοριογράφο, τον Καλλισθένη. Επειδή αμφισβήτησαν τι; Οτι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν γιός του αιγύπτιου θεού Άμμωνα!

Τα Ελληνικά νεκροταφεία στο Ουσάκ με τις χ ιλιάδες των νεκρών στρατιωτών μας, τα εξαφ άνισαν οι Τούρκοι!

Κάθε χρόνο, στα μέσα Μαρτίου, στο Τουρκικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο που βρίσκεται στην Κοκκινιά, πραγματοποιείται τελετή, όπου οι Τούρκοι, με προεξάρχοντα τον πρέσβη τους στην Αθήνα, αποτίνουν τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους νεκρούς στρατιώτες τους, που έπεσαν στους Βαλκανικούς πολέμους.
Είναι ένα ιερό, υποχρεωτικό για τους μεταγενέστερους, καθήκον, να τιμούν με τον προσήκοντα σεβασμό τους νεκρούς του πολέμου, χωρίς τυμπανοκρουσίες ώστε να μην προκληθούν ενδεχόμενες αντιδράσεις και βεβήλωση της τελετής από κάποιους θερμόαιμους ή και προβοκάτορες.
Ξένα στρατιωτικά νεκροταφεία, τα οποία οι Έλληνες τιμούν και σέβονται, είναι τα Γερμανικά ( σε Μάλεμε και Διόνυσο), το Ιταλικό μνημείο της Μεραρχίας Ακουϊ στην Κεφαλονιά, τα Σερβικά και τα αγγλογαλλικά των Βαλκανικών πολέμων στη Θεσσαλονίκη και την Κοζάνη και τα Τουρκικά της ίδιας περιόδου στην Κοκκινιά. Στρατιωτικά νεκροταφεία εκτός Ελλάδος υπάρχουν στο Ρίμινι, στην Κορέα και στην Αλβανία. Στην Τουρκία; Υπήρχε στο Ουσάκ. Μετά εξαφανίστηκε…
Η φονικότερη μάχη που έδωσαν οι Έλληνες στη Μικρά Ασία ήταν εκείνη του Αλή Βεράν (17-20 Αυγούστου1922). Το Συγκρότημα του στρατηγού Τρικούπη, (Α΄ και Β΄ Σώματα Στρατού), υποχωρώντας περικυκλώθηκε απο πανίσχυρες τουρκικές δυνάμεις. Λυσσώδης αγώνας, χωρίς να υπολογίζουν τη ζωή τους, οι Έλληνες στρατιώτες πέφτουν νεκροί και το αίμα τους ρέει ποτάμι στη χαράδρα του Αλή Βεράν… Στην ιστορία της Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού σημειώνεται: « Αι ελληνικαί δυνάμεις αίτινες επολέμησαν εις Αλή Βεράν, ετίμησαν τα όπλα των μέχρι τέλους. Αλλ’ οι ήρωες του σκληρού τούτου αγώνος, παρέμειναν αφανείς λόγω της ολέθριας εκβάσεως αυτού».
O μεσολογγίτης συνταγματάρχης Κων. Τσάκαλος, διαμελισμένος από οβίδα, προσπαθεί με τα χέρια να σταματήσει την αιμορραγία και καθώς ξεψυχά ενθαρρύνει τους στρατιώτες να εφορμήσουν. Ο σπαρτιάτης συνταγματάρχης Σακέτας αρνείται να παραδοθεί και έφιππος εφορμά κατά των Τούρκων, τους αιφνιδιάζει με τις κραυγές του, αλλά όταν διαπιστώνουν ότι είναι μόνος, συγκεντρώνει τα πυρά τους και πέφτει διάτρητος από τις σφαίρες, νεκρός!..
Χιλιάδες οι αιχμάλωτοι, μαζί με τον στρατηγό Ν. Τρικούπη. Χιλιάδες οι νεκροί, όπως και οι τραυματίες που αιμορραγούν αβοήθητοι. Τους αποτελειώνουν Τούρκοι χωρικοί και στρατιώτες, συντρίβοντας τα κεφάλια τους με πέτρες και σίδερα…
Μεταφέρω δημοσίευμα της εποχής: « Η ώρα στη χαράδρα του Αλή Βεράν ήταν 21:30. Εκεί που προ μιας ώρας πλημμύριζε ο κόσμος, τώρα βασιλεύει ο θάνατος που τινάζει βαριές, τις μαύρες του φτερούγες. Το βαρύ χέρι του πεπρωμένου σκεπάζει την πένθιμη έκταση, όπου ψυχές φρεσκοδιωγμένες από το σώμα τους, φτερουγίζουν και δέρνονται από το φύσημα της κατάρας. Αφήσαμε το αίμα μας στη γη που είναι ζυμωμένη μέσα σε αστραπές και σε βροντές κανονιών, μέσα στη φρίκη της μάχης. Όσοι δεν έζησαν την 17η Αυγούστου στο Αλή Βεράν, δεν θα μπορέσουν να μπουν ποτέ στην ψυχή και στη σκέψη μας, να αισθανθούν τον πόνο μας και να συμμαχήσουν μαζί μας…»
Το 2001 η τουρκική εφημερίδα «Ζαμάν» αποκάλυψε ότι σε σπηλιά στο Ουσάκ βρέθηκαν 400 ανθρώπινοι σκελετοί. Ο δήμαρχος της περιοχής είπε ότι ανήκουν σε Τούρκους που… θα πήγαιναν να πολεμήσουν το 1912 στην Ελλάδα και τους σκότωσαν… Έλληνες! Θα έπρεπε για την υψίστη αυτή υπηρεσία συγκάλυψης στον εκουσίως ανιστόρητο δήμαρχο να του δώσουν παράσημο και τα θύματα εκείνο της ανοικτής παλάμης…. Το σίγουρο είναι τα οστά να ανήκουν σε Έλληνες που έπεσαν εκεί ή εκτελέστηκαν ως αιχμάλωτοι. Πάντως, αν και πέρασαν τόσα χρόνια, εκτός από μια ερώτηση και συζήτηση στη Βουλή, το επίσημο Ελληνικό Κράτος, δεν εδέησε να πράξει τι! Ως είθισται…
Πού είναι οστά των 42.335 νεκρών μας;
Ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά ξένα στρατιωτικά νεκροταφεία, αλλά και τουρκικό στην Κοκκινιά, δυστυχώς στην Τουρκία δεν υπάρχει ούτε μνημείο προς τιμήν
των νεκρών μας. Εύλογα διερωτάται κανείς: Τι απέγιναν τα οστά των 42.335 νεκρών αξιωματικών και οπλιτών, που αφήσαμε στη Μικρά Ασία το 1922; Την τύχη των οστών των δικών μας νεκρών και αιχμαλώτων, την αναφέρει στο βιβλίο του «αιχμάλωτοι του Κεμάλ», ο τότε πολεμιστής και συγγραφέας Αντώνης Πισσάνος. «Τα φόρτωσαν σε ολλανδικό πλοίο στο λιμάνι της Σμύρνης για να τα χρησιμοποιήσουν για βιομηχανικούς σκοπούς…». Είναι έτσι;
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis
http://www.thermopilai.org/content/ta-ellenika-nekrotapheia-sto-ousak-me-tis-khiliades-ton-nekron-stratioton-mas-ta-exaphanisan